My Zinc Bed (2008) - Ocr fps 29.970628, runtime 1:15:08
"ติดหนึบรักต้องบำบัดหัวใจ"
โจเซฟ คอนราดบอกว่าใจทุกดวง
ปรารถนาจะบันทึก สิ่งที่เกิดขึ้นลงไว้ตามจริง
สำหรับคอนราดอาจเป็นเรื่องง่าย
เพราะคอนราดอาจเป็นคนที่เข้าใจ สิ่งที่เกิดขึ้นได้เสมอ
หากเป็นเช่นนั้นเขาก็โชคดี
โชคดีกว่าผม
ชีวิตผม ไม่ว่าอะไรที่เกิดขึ้น
หรือจะเกิดขึ้น เทียบไม่ได้ กับความแปลกประหลาดของฤดูร้อนหนึ่ง
ฤดูร้อนที่ผมได้รู้จักวิกเตอร์ ควินน์
หลายเรื่องเริ่มต้นน่าสนใจ
แต่ที่หายากคือเรื่องที่จบดี
- ขอโทษครับ - คุณไม่ลืมหรอกน่า
อ๋อเข้าใจแล้ว
คำคุณเองอาจเขียนไว้มากจนหลงลืมไป
วิกเตอร์ ควินน์
- พอล เพ็บโลว์ - แน่นอน
"จบดี"คือแบบไหน
หมายถึงเรื่องจบดี หมายถึงจบอย่างมีความสุข
หรือ "ดี" หมายถึงจบได้ถูกใจคนอ่าน
หรือทั้งสองอย่าง
คงทั้งสองอย่าง ก็แค่วิจารณ์หนังสือ
- ดื่มมั้ย - ไม่ครับขอบคุณ
ใช่สินะ ผมผิดเองที่ถาม
อย่างที่คุณทราบ ผมไม่ค่อยให้สัมภาษณ์
- คุณกรุณามาก - ไม่เป็นไร
ทำไมคุณชอบปลีกตัวจากสังคม
สมุดโน้ตมาแล้ว
ทำไมว่าผมปลีกตัว ผมอยู่กลางลอนดอน
- แต่คุณไม่ให้สัมภาษณ์ - ผมไม่ใช่คนชอบอวดตัว ผมคนง่าย ๆ
ผมถือวิสาสะสั่งให้คุณแล้ว คงไม่ว่ากัน
ทำไมทราบว่าผมจะไม่ดื่ม
ผมว่าคุณอยู่ในกลุ่มที่กุ๊กในทีวีเรียกว่า กลุ่มอ่อนไหวง่าย
จำไว้ อย่าใส่บรั่นดีในพุดดิ้ง
- จะอันตรายกับกลุ่มอ่อนไหวง่าย - ไม่ ๆ
สวัสดีผมชื่อพอล ผมติดเหล้า
เห็นมั้ยผมศึกษาหลักสูตรเองเลย
- ไม่เชิงว่าหลักสูตร - ไม่
หลักสูตรมีนัยว่าต้องจบ กรณีนี้ไม่มีจบ
ผมสนใจการประชุมกลุ่ม
จริงเหรอ เพราะอะไร
พอล เราคุยอะไรกันได้ทั้งนั้น
แต่ก่อนอื่นคุณต้องยอมรับสติปัญญาผม
ผมไปประชุมกลุ่ม
- ไม่รู้คุณทราบได้ยังไง - ในอังกฤษสมาคมมันเยอะ
ไม่มีสมาคมไหนโด่งดัง และให้ประโยชน์สังคมเท่าของคุณ
ชัดเลยว่าคุณไปไม่บ่อย
คุณคิดยังไงกับการประชุมกลุ่ม
เป็นทางหนึ่งที่ผู้คนจะช่วยกันและกันได้
ผมว่าเราน่าจะคุยเรื่องฟล็อททิลลา
เพิ่งเข้าตลาดหุ้นเร็ว ๆ นี้
ผลดีเห็น ๆ คุณจะถามอะไร
ผมอยากทราบแรงจูงใจ
จะให้ตอบยังไง "ผมทำไปเพื่อเงิน"
คนก็ว่าผมโลภ "ผมไม่ได้ทำเพื่อเงิน"
คนก็ว่าผมตัดทางโลก ผมพูดโกหก
พอล คุณน่าจะเข้าใจดียิ่งกว่าใคร
การสัมภาษณ์สมัยใหม่มันแข็งเป็นแบบแผน
ยังกับท่าเต้นรำสมัยศตวรรษที่ 18
- จะใช้ว่าเขาไม่ตอบคำถามนี้ - แปลว่าเขาเฮงซวยสิ
ยอมให้สัมภาษณ์แต่ไม่ยอมตอบคำถาม
คนตั้งมากมาย
- ทำไมเลือกผมจากคนตั้งมาก - นักกวี
อ้อ
ผมอ่านบทกวี อ่านของคุณ
รักคือค้นหา คือวงล้อ คือเส้น
คือถนนเปิดโล่ง ที่ชันค่อยลาดต่ำ
ทุกสิ่งวิ่งผ่าน ทางเลี้ยวเห็นอยู่ข้างหน้า
ถัดมา เกิดหายนะ
กระแสถั่งโถม ของใหม่
ผมแทบไม่เชื่อว่าคุณจะมาลงวงการสื่อ ถ้าไม่ใช่เพราะเงิน
ไม่ใช่
ผมชอบแนวคิดนี้
- เรื่องสัมภาษณ์เหรอ - เปล่า
เรื่องประชุมกลุ่ม ผมว่ามันสนุก
สนุกเหรอ
คุณไม่ใช่คนติดเหล้าแน่
ผมไม่ใช่
ประชุมกลุ่มเป็นเรื่องของวินัย
- ไม่ติดหรอกถ้าไม่มีวินัย - อ้อเหรอ เข้าใจแล้ว
ทุกลัทธิเรียกร้องคล้ายกัน
ผมว่าโง่ที่เรียกสมาคมเลิกเหล้าว่าลัทธิ
- ผมว่าอันตรายด้วยซ้ำ - ลัทธิแบบดั้งเดิมนั่นแหละ
ตั้งเก้าอี้ เลี้ยงกาแฟ ค้นจิตวิญญาณ
ผมไม่ปฏิเสธประโยชน์ของมันหรอก
ปฏิเสธไม่ได้ มันช่วยชีวิตผม
เขาเจอผมที่เอ็มสี่ กีดขวางจราจร
เสื้อผ้าไม่ใส่ ตอนกลางดึก
ผมไม่ติดใจสงสัย คุณค่าของสมาคมเลิกเหล้า
นึกยังไงออกไปอยู่กลางถนนดึกๆ ดื่นๆ
ไม่ใช่เรื่องของผม ถูกของคุณ
คุณเชื่อว่าดื่มแก้วเดียว อาจพาคุณดิ่งนรกได้
- ผมเชื่อยังงั้น - เขาสอนมายังงั้น
- ผมเชื่อยังงั้นด้วย - หนึ่งแก้วหนึ่งเมา
แต่ไม่จริงใช่มั้ย
ถ้าคุณบำบัดการติดเหล้าเป็นส่วนตัวในบ้าน
คุณจะกลับมาดื่มเพื่อเข้าสังคมได้อย่างเดิม
ผมเสี่ยงไม่ได้
หมายถึงคุณจะไม่เสี่ยง
ผมว่าผมลืมอะไรไปหน่อย
ผมมาเพื่อสัมภาษณ์ นั่นคือที่ตั้งใจมาทำ
คุณคิดว่าคุณฉลาด คุณคิดว่าคุณยั่วคนเก่ง
ไล่บี้มันให้โกรธเรื่องสนุกเคล้ามื้อค่ำ
คุณคงไม่ได้ไป สมาคมเลิกเหล้าบ้าบอนั่นหรอกนะ
- จะบอกให้ผมจับอะไรได้ - อะไร
ส่วนใหญ่คนที่โจมตีสมาคมเลิกเหล้า มักจะแย่ยิ่งกว่าคนที่ตัวเองโจมตีเป็นสิบเท่า
แต่คุณคงจะมีแนวคิด มีทฤษฎี...
- ผมไม่มีทฤษฎี ชีวิตผมมีเป้าเดียว... - เป้าเดียว
คืนนี้ผมจะไม่เมาเข้านอน นี่ละเป้า
และผมพบความจริงว่าทางเดียวที่จะทำได้ คืออาศัยสมาคมเลิกเหล้า
วิธีเดียวที่ได้ผล
และคุณไม่มีสิทธิมาพูดเรื่องนี้
ขอบคุณ
เคยเอามานึกมั้ยว่าหายแล้วคือยังไง
- นึกสิ แทบไม่นึกเรื่องอื่น - นี่ละประเด็น
ถ้าคุณดื่มไม่ได้เลย ตลอดไป
ถ้าว่าตามนิยามแล้ว คุณยังไม่หาย
หายของคุณคือยังไง
ขอบคุณ ผมขอแก้วเดียว แก้วเดียวพอ ขอบคุณ
คิดดูพอล ใคร่ครวญดู
มันก็แค่กลุ่มที่เรียกร้องให้บังคับใจตัวเอง
เพราะอะไร เพราะเขาไม่ได้หมายจะให้เลิกดื่ม
เป้าหมายหลักอยู่ที่ดึงคุณให้อยู่กับกลุ่ม
ข้อถกเถียงนี้คุ้น ๆ และมันไร้สาระ
น่าสนใจ บอกซิเพราะอะไร
ผมไม่ใช่ว่าจะเลิกเหล้าแต่โดยดีเป็นกันทุกคน
เชื่อเถอะ ผมหาเรื่องขัดข้องสารพัด...
คงยังเวียนดื่ม...
- ใช่ - เขามีสร้อยเรียกมั้ย อย่างเอ็มสี่
ไม่ใช่แค่เอ็มสี่ ไม่ใช่แค่คืนนั้น
มีคืนอื่น
ตื่นมาตอนเช้า นอนกองอยู่ตีนบันได
ถึงยังงั้น ผมก็ยังลังเล
- แน่ละ ก็พวกกวี - ผมไม่ชอบแนวคิด
นั่งล้อมวงจนดึกดื่น
ผมคิดว่า ผมไม่ใช่คนประเภท จะมานั่งล้อมวงเปิดอกเรื่องตัวเอง
ผมเห็นภาพคุณอยู่กับสาวตอนดึกมากกว่า
แล้วแต่...คุณไปเข้าประชุมกลุ่มเพราะต้องไป
เพราะเป็นโอกาสสุดท้าย โอกาสเดียวที่เหลือ
ทุกคนมีสิทธิทำลายชีวิตตัวเอง
แต่ถ้าทำลายชีวิตคนอื่นล่ะ
อ้อใช่ คนอื่น
ถูกของคุณ ผมกลัวสมาคมเลิกเหล้า
ทายซิทำไมเพราะใจผมรู้ว่ามันจะได้ผล
- เพราะมันได้ผล - ผมเดินเข้าไปในห้องนั้น
นี่ละจะต้องได้ผล
"เราไม่ใช่คนที่จะทำอะไรแบบนี้" ใจคิด
แต่ตอนนั้นเราอยู่ในสภาพคนแบบไหน
- ขี้เมาไร้ค่า - ใช่
ผมมีปัญหากับคำ "ไร้ค่า" นี่แหละ
บอกตามตรง
ผมถังแตก สิ้นเนื้อประดาตัว
ไม่มีเงินเลยสักแดง เปิดบัญชีไม่ได้
บก. จ่ายผมเป็นเงินสด
- คุณพักที่ไหน - แคมเบอร์เวล
เพื่อนคนสุดท้ายที่เหลืออยู่อนุเคราะห์ให้
คุณล่ะ
- รีเจนท์ ปาร์ค - ดี
บทความจะได้มีเนื้อหาหน่อย
คุณกลับที่ทำงานกับผมสิ
อะไรนะ
ผมอยากพาไปดูที่ทำงาน
ผมเคยเป็นคอมมิวนิสต์
อะไร คุณจะให้สัมภาษณ์แล้วเหรอ
หนังสือพิมพ์พากันเรียกผมว่าอดีตมาร์กซิส
ผมไม่ใช่มาร์กซิส ผมคอมมิวนิสต์
ผมเอาให้ช็อคกันไปเลย
ไม่ได้ก็เสีย
มันเหมือนลัทธิเหรอ มีกติกา
เงื่อนไขการเป็นสมาชิก
ทุกสมาคมมีกฎการเป็นสมาชิกไม่งั้นไม่ใช่สมาคม
ไม่ได้มีไว้เชื้อเชิญคนให้เข้ามา เปล่า
มีเอาไว้คัดคนออกมากกว่า
คอมมิวนิสต์อังกฤษ คณะบุคคลเล็กๆ
กลุ่มคนยโสโอหัง
ก้าวหน้ามาอย่างที่คุ้นๆ กันสิ จากการเมืองนักศึกษา
จากคอมมิวนิสต์มาเป็นผู้บริหารกิจการ
เรียกได้ว่าเป็นเรื่องของโชค
ผมไปสะดุดไอเดียอันหนึ่งเข้าวิเคราะห์ตลาด
ตั้งประมาณการโดยอิงข้อมูลการเงินที่หาได้
ไม่นาน นักลงทุนน้อยคนนัก ที่จะไม่ใช้ซอฟท์แวร์ของฟล็อททิลลา
ผมขำทุนนิยมเพราะพวกนี้ไม่เข้าใจเอาเลย
พูดถึงยุทธศาสตร์ พูดถึงตลาดราวกับคุมมันได้
อาศัยปลอบใจด้วยบ้านหลังโต โรงแรม คนรับใช้
อาศัยความหรูหราเหมือนเป็นการนวด
เพื่อกล่อมตัวเองว่าทำได้ชาญฉลาดแล้ว
ที่ทำไปชาญฉลาดแล้ว...
- แต่ที่แท้... - ทำงานหนักเท่านั้นเอง
พวกนี้ทำงานหนักกับโชคช่วยนิดหน่อย
คอมมิวนิสต์คือโรงเรียนกลางคืนที่เรียนรู้
ใครทำอะไรกับใครอยู่
ถ้าคุณไม่เชื่อว่าคนรวยกระทำย่ำยีคนจน
ผมก็มองไม่เห็นว่าคุณจะให้เหตุผลกับทุกอย่าง
ที่เป็นไปในโลกได้ยังไง
โทษเถอะนะ ใครก็รู้ว่าคุณมั่งมี
เหรอ
คุณตั้งสมมุติฐาน คุณใช้เทคนิค
ผมสมาคมกับคนรวยอย่างน้อยกับคนมีอำนาจ
ผมหมายถึงว่าอย่างคุณมาอ่านบทกวีผม
เป็นมารยาท หรือเป็นเกม
คุณอ่านบทกวีผมก่อนเราพบกัน
ข้ารู้เจ้าคือใคร ข้าก็อ่านมาดุจกัน
คุณคิดว่านี่เป็นเทคนิคของคนรวยงั้นเหรอ
ยิ่งกว่านั้น ยังรู้ทั้งท่อน
รักคือค้นหา คือวงล้อ คือเส้น...
- บรรทัดเดียวพอว่า แต่นี่ทั้งท่อน - มากไปเหรอ
สวัสดีค่ะคุณควินน์ นี่ค่ะที่ขอไว้
- สวัสดีค่ะ - หวัดดี
เข้าไปก่อนเลย
- เป็นไง - ขอถามหน่อย
ทำไมคุณสนใจประชุมกลุ่ม
ผมมีเพื่อนที่เพิ่งเลิก
- เลิกดื่ม - เปล่า เลิกไปสมาคมเลิกเหล้า
- คืนหนึ่งเพื่อนผมกลับมาบ้าน... - กลับบ้าน
- หมายถึงบ้านคุณ - เธอกลับจากประชุมกลุ่ม
เพื่อนผมปักใจว่าจุดประสงค์ของลัทธิ
ต้องการส่งเสริมความรู้สึกว่าเธอไร้ค่า
ไม่ใช่พยายามลดความรู้สึกนี้
- เธอไม่กลับไปอีกเลย - เธอรู้ใช่มั้ยว่าเธอต้องรับมือมัน
รับมือทุกรูปแบบ แล้วก้าวเดินต่อ
คุณว่าคนติดเหล้าก้าวเดินต่อได้เหรอ
ใช่ นี่ละหัวใจของเรื่องนี้
ถูกต้อง นี่ละหัวใจ
เพื่อนผมเขาเห็นว่าการติดสมาคมเลิกเหล้า
ชั่วร้ายและน่ากลัวกว่าติดแอลกอฮอล์
เธอรู้สึกว่าที่นั่น...พูดยังไงดี
คอยหล่อเลี้ยงความกังวลใจของเธอ
ค่อย ๆ ใส่ความกลัวว่าหายนะรออยู่ให้เธอ
จะรักษาความกลัวและเพิ่มให้มากขึ้น
คือไม่ให้เธอนับถือตัวเอง
ถ้าแบบนี้ ผมไม่เชื่อว่าเธอติดเหล้า
คนติดเหล้าไม่นับถือตัวเอง
ผมให้ยินโทนิคเธอแก้วหนึ่ง เธอก็ดื่ม
เราเล่นสแคร็ปเบิลกันได้ทั้งเย็น
ผมว่าเธอไม่ได้ติดเหล้าแต่แรก
- ตามแต่จะเชื่อ - ผมไม่เชื่อ
รู้มั้ยพอล ผมว่าคุณมีปัญหาเรื่องศักดิ์ศรี
ตรงไหน เจาะจงหน่อย
คุณหาว่าผมยกเรื่องบทกวีของคุณขึ้นมา
เพื่อจะเอาใจคุณ
ไม่นึกบ้างเหรอ
ไม่เคยนึกเลยจริง ๆ เหรอ
พูดแบบนั้นมันดูถูกตัวคุณเองมากกว่าดูถูกผม
บทกวีคุณคือสาเหตุให้ผมอยากเจอคุณมานานแล้ว
อ้อ...งั้นเหรอ
- คุณจะดื่มอะไร - อะไรนะ
คุณชอบดื่มอะไร
- ผมเหรอ - ใช่
- ผมใจอ่อนอย่างยิ่งกับแมนฮัตตัน - เดาไม่ถูกแน่
แนมด้วยเชอรี่เวลาแห่งความสุขของคุณ
คุณล่ะ
ผมชอบมาร์ตีนี่
เวลาแห่งความสุขที่แนมด้วยมะกอก
ถ้าผมจะทำให้สักแก้วตอนนี้
นั่นไงเห็นมั้ย
ถ้าหายก็คือต้องหมดอยาก
แต่ใครอยากหายให้หมดอยากล่ะ
- ตอนนี้เพื่อนคุณเป็นไง - เพื่อนผม
เธอสบายดี
คุณควินน์ รถมาแล้วค่ะ
ยินดีอย่างยิ่งที่ได้พบคุณ
ผมไม่อ่านหนังสือพิมพ์
แต่ผมมีภาพว่าวิธีการ สมัยใหม่คือนักข่าวจะเขียนเรื่องไว้ก่อน
แล้วค่อยมาเจอตัว
ผมจะบอกยังงี้ เขียนตามใจคุณ คิดบุคลิกให้ผม
ผมจะเฉยไม่ว่าคุณจะมีความเห็นกับผมยังไง
ผมจะเป็นสิ่งประดิษฐ์ของคุณ
หวังอย่างยิ่งว่าเราจะได้เจอกันอีก
- ครับ ผมก็เช่นกัน - ฉันเดินไปส่งค่ะ
ขอบคุณ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณเพ็บโลว์
งานสัมภาษณ์ ยิ่งเป็นอะไรที่แปลก
ไม่มีงานส่ง
ผมบอก บก.ว่าเพราะเจ้าตัวเขาไม่มา
บก.บอกเป็นธรรมดา ของคนยโสขนาดนั้นที่จะไม่มา
มีการเปิดรับคนเขียนเว็บไซต์ให้วิกเตอร์
แปลงภาษาร้อยแก้วในอินเทอร์เน็ต ให้ออกแนวบทกวี
ผมเริ่มทำงานกับวิกเตอร์สัปดาห์ถัดมา
ห้องนี้นะคะ
คุณเขียนลงในคอมพิวเตอร์ แค่นี้ล่ะค่ะ
- ผมทำงานในนี้ - ใช่ค่ะ
- โอเค - จัดการได้ใช่มั้ย
- ได้ - ดี
โชคดีค่ะ
ท่าทีในออฟฟิศค่อนข้างไม่ธรรมดา
เวลาวิกเตอร์อยู่ พวกนี้ทำงานราวกับทาส
เวลาไม่อยู่ อะไร ๆ ดูจะสบายขึ้น
ผมเริ่มคิดว่าผมกำลังจะมีความสุข
ค่อยคิดเขียนไปโดยไม่มีอะไรมากดดัน
สร้างประโยคที่จะเสริมธุรกิจให้เก๋และดึงดูด
ผมอยู่ที่ทำงานจนค่ำ
อยู่ยาวกว่าคนอื่น เพราะรู้สึกมั่นคงปลอดภัยกว่าอยู่บ้าน
มองย้อนไป
- นั่นอาจเป็นความผิดพลาด - ฉันรอสามีอยู่
ครับ
คุณคงจะพอล เพ็บโลว์
ใช่ครับ ผมเอง
เขาเล่าเรื่องคุณ เล่าว่าคุณทำงานที่นี่
คุณคงไม่เห็นเขาละมั้ง
คุณจะอยู่รอมั้ยครับ
ฉันสนใจนะ จริง ๆ เธอเป็นคนยังไง
คุณต้องเจอเองแล้วตัดสินเอา
ทำไมล่ะ
ฟังจากผม คุณจะได้แค่ส่วนเดียว
- เพราะอะไร - เพราะอะไร
- คุณว่าเพราะอะไร - เธอเอาคุณอยู่หมัด
แล้วเธอยังอยากเป็นนักแสดงด้วยซึ่งไม่ใช่ง่าย
เพราะผมต้องดูทีวี แล้ว...
ไม่เห็นลำบากตรงไหน
- ไม่รู้สิ เห็นเธอใส่หมวก ใส่อะไร - หมวกไวกิ้งเหรอ
ไม่ หมวกตำรวจอยู่แล้ว
นักแสดงต้องเล่น
พวกที่เธอรู้จักเล่นเป็นตำรวจประจำไม่ก็หมอ
ไวกิ้งไม่ค่อยมีเล่น
เธอเล่นเป็นหมอในซีรี่ส์เรื่องหนึ่ง เข้าไปเมคเลิฟในตู้เก็บผ้า
หมอหนุ่มสาว
ทำงานกะละ 35 ชั่วโมง ดึก ๆ ก็มาเมคเลิฟกัน
งั้นคุณก็ต้องดูแฟนคุณกับคนอื่น
- แกล้งทำ ใช่ - คิดยังไง
สบาย ผมไม่ถือ
ผมถือเวลาเธอทำในชีวิตจริง
จบเพราะแบบนี้เหรอ จบกันหรือยัง
จบ จบแล้ว
หน้าเธอออกทีวี ทุกคนเลยนึกว่ารู้จักเธอ
- แต่ผมเท่านั้นที่รู้จัก - คุณเท่านั้น
ผมกับอีกสักโหลได้
มาคิดแล้ว พวกโสมมอีกโหลด้วย
แล้วคุณล่ะ มีใครในชีวิตมั้ย
ทำไมเราคุยกันเรื่องนี้
เพราะมันมักจะน่าสนใจกว่า ไม่ว่างั้นเหรอ
ในแง่ไหน
คุยกับคนที่เราไม่รู้จัก
งั้นมั้ง ผมไม่ใช้ชีวิตแบบนั้นแล้ว
แบบไหน ชีวิตแบบไหน
ก็แบบ ผู้หญิง บาร์
ผู้หญิงมาคู่กับบาร์และใจผมบาร์เป็นของต้องห้าม
บาร์ทำคุณกลัวเหรอ
เปล่า ทุกอย่างทำผมกลัวหมด
เรื่องของเรื่องคือ...
คุณรู้เรื่องพวกนี้มั้ย
รู้มั้ยเหรอ
คุณมุ่งที่เรื่องเดียวใช่มั้ย
คุณบอกซิ
ให้คุณหาย
คุณอยากหาย อยากแค่นี้แหละ
ส่วนอีกคนเบื่อจะตามเก็บ
เบื่อจะตามเช็ดล้างให้คุณ
- ต่อสิ - คุณไม่สบาย เวียนหัว กำลังรู้สึกทรมาน
- รู้สึกผิด - ถูกต้อง
คุณกลับไปดื่มอีก
อีกคนบอก ฉันไม่อยากรับบทพยาบาล
ฉันขอปฏิเสธ ฉันไม่ทำ
โดยเฉพาะเธอรับบทพยาบาลในทีวีอยู่แล้ว
ถูกต้อง
เพราะงั้นผ่านไปสักพักคุณชักคิดว่า โอเคเราดีขึ้นเยอะแล้ว
เป็นผู้เป็นคนไม่เมา เอ๊ะมันชักจะได้ผล
- ค่อยเป็นค่อยไป - ถูกต้อง
เราคิดว่าสำเร็จแล้ว เราสมควรพักมั้ง
เราไปนั่งล้อมวงมาห้าหมื่นครั้ง สมควรพักมั่ง
แล้ววันหนึ่งเคล็มก็หันมา...
แฟนพูดกับคุณว่า เธอเป็นคนตรง
เธอเลยต้องบอกให้คุณรู้ว่า
เธอมีคนอื่น คนอื่นที่ปรากฏว่าไม่ใช่คุณ
เหตุผลที่เคล็มบอกคือคุณเป็นขี้เมา
จะให้เธอทำยังไงได้
คุณเชื่อเธอมั้ย
เชื่ออะไร เชื่อว่าเธอนอนกับพวกนั้นเหรอ
เปล่า เชื่อเหตุผลเธอมั้ย
เธอนอนกับคนอื่นเป็นโหล เป็นโหล
จากนั้น...
คุณอุ่นมื้อค่ำของมาร์คแอนสเปนเซอร์
เปิดทีวี รินโคคาโคล่า
เธอบอก รู้อะไรมั้ยพอล
ตั้งแต่คุณดีขึ้นคุณ เริ่มจะน่าเบื่อ
คุณน่าสนใจกว่านี้เยอะเวลาเมา
แล้วจริงมั้ย
ก่อนหน้านั้นเธอบอก "ไม่ผูกมัด"
ตอนหลังผมบอก เห็นด้วย ไม่ผูกมัด
แต่ตอนคุณบอกไม่ผูกมัด โทษที ผมไม่รู้ล่วงหน้าว่าจะมีโหลหนึ่งนี่
เอาล่ะช่างเถอะ ขอพูดให้ชัด
สมาคมเลิกเหล้าเป็นความหวังเดียวของผม
- แหล่งเดียวที่ผมหวังได้ - จริงเหรอ
- ผมน่าจะไปแล้วด้วย - น่าจะ...
ก็มีเป็นครั้งคราวที่ผมจะบอก ผมไปประชุมกลุ่ม
ไม่ได้ ผมไปไม่ได้มีเรื่องติดพันที่ฟล็อททิลลา
ไปเจอเอาเมียเจ้านายเข้า
ฉันดีใจนะ ดีใจจริง ๆ
คนไม่อยากรู้จักฉัน อยากรู้จักสามีฉัน
ไม่ก็อยากรู้จักฉัน เพราะเป็นช่องทางให้ได้เจอสามีฉัน
- คุณโมโหมั้ย - ไม่ ๆ ไม่เลย ฉันขำมากกว่า
ฉันมีชีวิตในแบบของฉัน
ต้องยอมรับ
เขาเป็นคนเจ้าเสน่ห์
ตอนเขาเจอฉัน ฉันเป็นขี้เมา
กี่โมงแล้ว
- สองทุ่ม - เอ่อ...
- ฉันต้องไปแล้ว - ใช่
บ้าจัง คงเหลือแต่เราแล้วมั้ง
แล้วคุณล่ะ
- อะไร - วิกเตอร์บอกคุณเคยไปประชุมกลุ่ม
เคยไป
เลิกไปแล้ว
- เลิกแล้ว - คุณไม่...
อะไร
ผมถามว่าคุณปลอดหรือยัง
เอาเป็นว่า...
ที่คุณทรมานใจเพราะรู้สึกผิด ฉันทรมานใจกว่าคุณเยอะ
คุณคิดว่าทำไมวิกเตอร์จ้างคุณ
คุณสิ คุณบอกผม
คุณว่าทำไมวิกเตอร์จ้างผม
ฉันว่าคงมีอะไร ที่คุณทำให้เขานึกถึงฉัน
บอกซิเราทำอะไร
บอกซิมันอะไรเนี่ย
ทำอะไรเหรอ
เราคุยกัน
แค่นั้น เราคุยกัน
คุณยังอยู่ต่อเหรอ
ผมไม่มีอะไรทำ
ห้องว่างเปล่าตามปกติ
- ในตู้ไม่มีของกิน - น่าจะตุนไว้ คุณอยู่ด้วยอะไร
แน่นอนชีพจร
สตูว์ถูก ๆ
ที่กลุ่มบอกไม่ใช่เหรอ อย่าปล่อยให้หิว
ความหิวคือศัตรู
ไม่ก็ความโกรธ
หิว โกรธ เหงา เหนื่อย
คุณไม่ควรมีอาการทั้งหลายนั่น
- เรื่องมันคือไม่ใช่แค่เคล็ม - ไม่
ไม่ใช่แค่เคล็มที่ผมต้องเลี่ยงบ้าจริง ๆ
ผมต้องเลี่ยงผู้หญิงทุกคน
อยู่กับผู้ชายมีความสุขกว่า ไม่ก็เป็นกลุ่ม
พูดคุยได้ แบบนี้ได้
แต่การติดต่อหรือความใกล้ชิด
ผมต้องเลี่ยง
ผมเป็นขี้เหล้าที่หายแล้ว
ผมเขียนไม่ออก
มันตัน
อะไรนะ
แล้วมันดีตรงไหน ผมต้องตอบคำถาม
อะไร...อะไรทำให้ต้องดื่ม
คำตอบคือ
สุดท้ายเหรอ ความโกรธ ความโกรธทำให้ดื่ม
ผมเลยต้องเลี่ยงไม่ให้โกรธ
พูดอีกอย่างคือ...ผมต้องเลี่ยงไม่ให้มีอารมณ์
ตกลงคุณทำยังไง
- เลี่ยงอารมณ์ เลี่ยงชีวิต - เปล่า
- คุณคิดว่าง่ายแค่นั้นเหรอ - จริง ๆ แล้วมันสะดวกดี
ใครที่เราไม่ชอบเราตะเพิดได้ง่ายๆ
โทษครับ คุณเป็นภัยกับการหายดีของผม
นี่ละข้อดีของการที่มันเป็นโรค
- มันเป็นโรคเหรอ - แน่นอนอยู่แล้ว
- ไม่มีผลพิสูจน์ทางการแพทย์ - จริง ๆ มันเป็นโรค
- เคล็มคิดยังงั้นเหรอ - เคล็ม
- เธอโทษเรื่องดื่ม - แน่นอน
ฉันเกลียดตรงเนี้ย เคล็มนอนกับ 12 ชาย
แต่ยังโทษเรื่องดื่ม ไม่โทษตัวเอง
- คืองี้... - จะบอกให้นะพอล คุณต้องสลัดให้หลุด
คุณต้องมองตัวเองอย่างมีเป้าหมาย
มองตัวเองจากข้างนอกเข้ามา
คุณยังหนุ่ม มีความสามารถ
หน้าตาดี
พอลบอกฉันหน่อย จริงๆ แล้วปัญหาคุณอยู่ตรงไหน
คุณไม่รู้อะไร
คุณไม่รู้เลยว่าชีวิตผมเป็นยังไง
เวรเอ๊ย
คุณเสียหญิงไป ก็แค่นั้น
ผมเสียหญิงไป อย่างที่คุณเรียก
เพราะนิสัยของผม
ผมไม่สามารถเดินผ่านแก้วเหล้า ในระยะ 50 หลาได้โดยไม่อยากกิน
ไม่ ขอแก้เป็นโดยไม่ดื่มมัน
จากนั้นก็ที่เหลือในขวด
การดื่มทำเราเสียคน แล้วก็ฆ่าเรา
พอล ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ความผิดคุณซะทั้งหมด
ผมก็ไม่ได้ว่าใช่
คุณไม่ได้ว่า แต่ฉันมองคุณฉันก็รู้แล้ว
ฉันเคยเป็นคุณ จำได้มั้ย
ฉันตอน 25 เสพโคเคนเป็นบ้าเป็นหลัง
คุณว่าทำไมเคล็มนอนไปทั่ว
ไม่ คุณบอกสิว่าเพราะอะไร
- อยากรู้จริง ๆ เหรอ - อยาก
- มันจะเป็นข่าวร้ายนะ - บอกมาเลย
ผมรับได้ รับรอง ผมรับได้
เคล็มนอนกับผู้ชายอื่นเพราะเธอเลือกได้
- ไม่ใช่ - มันชีวิตเธอ
เธอเลือกจะนอนกับ 12 ชาย
มันก็ทางเลือกอันสุดยอดของเธอ
พอล คุณไม่ได้ติดเหล้าหรอก
คุณติดโทษอย่างอื่น
ผมทำอะไรผมรู้ ผมโกหก
โกหกสม่ำเสมอทั้ง 18 เดือนที่เราอยู่ด้วยกัน
แทบไม่มีสักคำที่เป็นความจริง
- เพราะอะไรล่ะ - จะอะไร
ก็เหมือนขี้เมาทั้งหลายเพื่อไม่ให้รู้ว่าดื่ม
แค่นั้นเหรอ
ถ้าจะพูดตามตรงซ่อนความดูแคลนด้วย
- ดูแคลนเรื่องอะไร - ต้องรู้ใช่มั้ย
- ดูแคลนการแสดงของเธอ - เพราะอะไร
เพราะว่ามันโคตรไม่ได้ความ
- แย่ใช่มั้ย - มันน่าอับอาย มันสุดห่วย
ตกลงคุณคบอยู่ตั้งนานกับสิ่งที่เรียกกัน
ในทางเทคนิคว่า นักแสดงห่วย
- ตลกจัง - ชัดแล้วว่าอะไรทำให้คุณดื่ม
- ผมทำไม่ได้ - ทำอะไร
โต้เถียง เกี่ยวข้อง ผมเลิกหมดแล้ว
ผมทิ้งเป็นอดีต ผมแย่มากว่าปีแล้ว
ผมเหลือความหวังสุดท้ายผมไปประชุมกลุ่ม
- ผมทำไม่ได้... - ทำอะไรไม่ได้พอล อะไร
ไม่ได้ ๆ
อะไรไม่ได้
เอลซา
อยู่นี่ วิกเตอร์
ฉันอยู่นี่
เราทะเลาะกันหนัก
เราตะโกนใส่กัน เขาตะโกนใส่ฉัน นังบ้า แกมันบ้าจริง ๆ
ฉันคว้าเก้าอี้ เพราะฉันตัวไม่ใหญ่
ฉันคิดได้แต่ว่าฉันจะฆ่าไอ้ชั่วนี่
ส่วนลูกสาวก็ตะโกนห้ามไม่ให้ทำ
เท่าที่ฉันจำได้ คือสีหน้าตื่นตระหนกของลูกสาว
ฉันว่านั่นคือระดับห้า ยอมรับว่าตัวผิด
อย่างน้อยฉันยอมรับกับตัวเอง
และจากคืนนั้นไม่ได้ดื่มอีกเลย
ฉันคงต้องขอบคุณลูกพอ ๆ กับขอบคุณ
ทุกคนที่นี่ที่ช่วยฉันเยอะมาก
โดยรวมเมื่อพิจารณาทุกอย่างแล้ว
ตอนนี้ผมพูดได้ด้วยความมั่นใจระดับหนึ่ง ว่าเอลซาไม่ใช่ที่ผมต้องการ
ผมเป็นคนติดเหล้าที่หายแล้ว
ผมต้องการความนิ่ง
เรื่องชวนหลงไหล...
เกิดขึ้นเยอะมาก เมื่อเราไปเกี่ยวข้องกับเอลซา ควินน์
ในเรื่องเหล่านั้นไม่มีความนิ่ง
ผมไม่ได้เจอวิกเตอร์ทุกวัน
ผมเริ่มจะคิดว่าเขาจ้างผมแล้วก็ลืมผม
ผมไม่ได้เจอเอลซาเลย
แต่เย็นวันหนึ่ง กันเอง ไม่มีเหตุผลใดๆ
วิกเตอร์ก็ชวนผมไปบ้านเขา
ผมน่าจะปฏิเสธ แต่ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง
และอีกอย่าง ผมไม่เคยรู้จักใครที่พักใน รีเจนท์ ปาร์ค
พอล ผมทำมาร์การีต้าอยู่
แต่ผมไม่มีทางทำเผื่อคุณ
ไม่มีทางที่ผมจะดื่ม
- นั่นสิ - ขอบคุณ
หน้าร้อนซะที สวยใช่มั้ย
คุณโชคดีมาก
ยังจำวิธีทำได้มั้ย
ไม่ค่อยได้
เอาแก้วแช่ช่องแข็ง
เกลือรอบปากแก้ว
ทากิลล่าแช่ช่องแข็ง
- คอนโทรในเชคเกอร์ - ถูกต้อง
ที่เราอยากจะได้คืออะไรที่เย็นเฉียบ
ควรจะแรงประมาณลาดีดเย็นเป็นบ้าอยู่ในปาก
ร้อนวาบตอนกลืนลงคอ
อะไรจะดีไปกว่านี้ได้
มันแล้วแต่
โอ้ ทีนี้ก็แก้ว
คุณคิดยังไง
- เรื่องอะไร - เรื่องที่นี่
วิเศษสุด
วิเศษใช่มั้ย
เราเพิ่งมาอยู่ได้หกเดือน
- ไม่รู้เอลซาเล่าหรือเปล่า... - อะไร
ไม่รู้เอลซาพูดเรื่องทั่ว ๆ ไปให้ฟังมั้ย
เรื่องทั่วไป
ไม่รู้สิ มีพูดเรื่องโน้นเรื่องนี้
ผมเจอเธอหนเดียวเอง
- เรื่องอะไร - อะไร
เอลซาเล่าอะไรให้ฟัง
- เล่าเรื่องบ้าน - อ้อเหรอ
เธอใส่ใจบ้าน บ้านสะดวกสบาย
ไม่อยากเอาเรื่องที่คุณรู้แล้วมาพูดให้คุณเบื่อ
- พูดได้ - พูดให้เบื่อเหรอ
เอลซา...
เอลซาเขาบอกหรือเปล่าว่ามันดี เพราะใกล้ที่ทำงานเธอ
เดินไปทำงานได้
ประมาณนั้น
งานล่ะเป็นยังไง ไปได้ดีมั้ย
พูดตามตรง ผมแปลกใจ
- ทำไมเหรอ - ผมมองว่าคุณเป็นพวกลัทไดท์
คิดไม่ออกว่าทำไม
คงเพราะรูปแบบทั่วไปของนักกวี
นักกวีมักโหยหาการหวนคืนไม่ใช่เหรอ
ย้อนวัยเด็ก รักที่พลาดหวัง
ไม่มีของพวกนี้นักกวีจะทำไง
คุณให้ตำแหน่งผมทำไม
ถ้าไม่ใช่เพราะคิดว่าผมทำได้
- บางคนทำไม่ได้ - ถ้าทำไม่ได้คุณจะไล่ผมมั้ย
พอล อย่างสบายเลย
พอล ตายจริง
เป็นยังไงบ้าง
- เอลซา - โทษที ผมชวนให้พอลกลับมาดื่ม
เขาตกงาน ผมว่าน่าจะดี
ก็ดี ก็ดีนี่
- คุณทักทายเด็ก ๆ หรือยัง - ขอดื่มมาร์การีต้าดีกว่า
- เอาโค้กให้พอลหรือยัง - ไม่เป็นไร
- ผมกำลังเพลินเลย - สุดยอด
วิกเตอร์กำลังบอกยินดีที่ไล่ผมออก
ไม่แปลกใจ เราต้องโหด
วิกเตอร์ชอบบอก ชีวิตนี้เราต้องโหด
เรื่องจริง ต้องงั้นแหละ
เขาพูดมีนัยว่าต้องต่อสู้ดิ้นรนมาก
ไม่อยากให้มีคนพูด วิกเตอร์ คุณได้อะไรมาง่าย ๆ
ผมจ้องตาบอกไล่คนไม่ได้
ไม่ได้เหรอ ทำไมล่ะ อะไรห้ามไว้
- ศีลธรรม - ศีลธรรม ศีลธรรมข้อไหน
เดี๋ยวโดนมองไม่ดีเหรอ
นี่เหรอที่คุณเห็นสำคัญ
โลกต้องมองคุณเป็นคนดี
- เปล่า - งั้นอะไร
ผมควรจะเป็นคนดี
- ดีมาก - ใช่
คนเราดีได้มั้ยบนโลกใบนี้ดีมันมีจริงเหรอ
- ดีมีจริง - ดีเป็นคำนาม
เอลซาทำดี เธอทำการกุศล
ตามนิยามคือภรรยาผมทำดี
คนไร้บ้านได้บ้านอยู่
คนไม่มีบ้านมีบ้าน แต่เธอเป็นคนดีมั้ย
ฉันไม่ขออ้างตัวว่าดี
เหล้าแรงจังเลย
- เเรงเหรอ - ใช่ แรงมาก
ยังกับแอลกอฮอล์ล้วนๆ
มียุคหนึ่งมีสิ่งที่เรียกว่าความดี
ตอนผมเด็กๆ มีสิ่งที่เรียกว่า พื้นฐานความดี
วลีนี้มีช่วงเวลาดีของมันอยู่
เดี๋ยวนี้มันล้าสมัยไปแล้ว คุณว่ามั้ย
ถ้าผมฉลาดกว่านี้ ผมจะจับจุดได้เร็วขึ้น
ผมจะไม่เสียเวลาหลายปีนอกรั้วโรงงาน
- เสียเวลาเหรอ - ผมคงจับธุรกิจนี้เร็วกว่านี้
ผมก็จะรวยกว่านี้ อิสระกว่านี้
แล้วก็มีบ้านหลังใหญ่กว่านี้
ไม่คิดว่าฟังฟู่ฟ่าเกินเหตุไปหน่อยเหรอ
ก็นิดหน่อยบรรยากาศยามเย็นมันพาไป
เอลซาเล่ามั้ยเราเจอกันยังไง
เปล่า
ผมเจอเธอในบาร์
เรื่องจริง ที่โคเปนเฮเกน
เมาเเประ
คุณเคยแต่งงานมาก่อนมั้ย
- ไม่เคย - วิกเตอร์เชื่อว่าวัยหนุ่มไม่ควรแต่ง
มันจริง
หนึ่งในทฤษฎียอดนิยมของเขา
- ขอฟังหน่อย - ผมว่าน่าจะชัดอยู่แล้ว
มันเป็นปัญหาวิวัฒนาการ
ถามพวกดาร์วินนีสท์ วัยหนุ่มสาว
เรื่องรักเดียวใจเดียวเป็นไปไม่ได้เลย
จากประสบการณ์ คุณทิ้งหนุ่มสาวอยู่ด้วยกันห้านาที
ทั้งคู่ต้องมีเซ็กส์กัน คุณเองน่าจะรู้
- จริงเหรอ - ผมคาดคะเนเอา
ผมดูคนหนุ่มในออฟฟิศผมมองไม่พลาด
ผมชอบเรื่องรักใคร่ในออฟฟิศชื่นชอบมาก
ผมดูพวกหนุ่ม ๆ ที่น้องชายลุกมาชูคอ
สาว ๆ แฉะอยากแสนอยากจะได้ผจญภัย
ผมคิดเลย อย่าหวัง
คุณคิดจะแต่งงานเมื่อสูงวัย
มันเป็นข้อดี
วิกเตอร์สูงวัยแล้ว
- แต่เอลซายังสาว - ใช่
ของเธอเป็นกรณีพิเศษเธอมีลูกติดสอง
ผมไม่รู้หรอก นึกว่าลูกคุณ
- ไม่ใช่ของผม - ฉันพาลูกมาอยู่ด้วย
มันยังไง คุณเดินเข้าไปในบาร์แล้วก็เห็นเธอ
เห็นแล้วห้ามใจไม่ไหว
บอกสิคุณพูดว่าไง
ผมบอกเธอคือผลไม้ ที่ร่วงลงพื้น
- ใช่ มันนานมาแล้ว - กับผมไม่นาน
ผลไม้สุก
วิกเตอร์เกลียดพวกจีบสาว
จริง ไม่ชอบเลย
เขาเกลียดเลยละ
บอกสาวคนหนึ่งว่ารัก "คุณคือทุกอย่างในโลก"
2-3 อาทิตย์ถัดมาพูดเหมือนเดิมอีก
แต่หนนี้กับอีกคนหนึ่ง จะแก้ตัวว่าไง
มันเรื่องจริง หรือไม่จริง
เดี๋ยว...จะไปเอาโค้กให้
- ผมไม่รอดแน่ - นี่ล่ะวิกเตอร์
- ไปไม่รอดแน่ - เขาเป็นวิกเตอร์ของเขา
เขาบอกไว้ตอนประชุมกลุ่ม กฎเหล็กเลย
ยังไงแล้วแต่ให้เลี่ยงความเครียด
เอามาร์การีต้ามั้ย
ไม่ ขอบคุณ
- อาจช่วยคุณได้ - ไม่ ขอบคุณ
มันช่วยฉันได้
มันอะไร เขาแค่บังเอิญเชิญผมมาเหรอ
แน่นอน บังเอิญ วิกเตอร์ล่ะ
- ตามอารมณ์ - "น้องชายชูคอ"มันอะไร
- พวกหนุ่ม ๆ น้องชายลุกมาชูคอ - พอล ไม่มีแผนร้ายอะไร
ยามเย็นฤดูร้อน เรามาดื่ม มาหาความเพลิดเพลิน
เอลซาคุณแต่งงานแล้ว คุณมีลูกสอง
- แล้วไง - เราทำอะไรไป
ตั้งแต่วันนั้นผมเอาแต่คิดเราทำอะไรไป
- เราจูบกัน - ใช่
เราจูบกันในออฟฟิศ
ใช่ มันดีมาก แต่เราจะไม่ทำอีก
เป็นไง คุณว่ามันเป็นไงนะ
ดี งั้นใช่มั้ย คุณบอกว่าดีใช่มั้ย
ผมรู้คุณจะพูดอะไร ผมไม่อยากฟัง
"ดี" เพราะคุณได้สัมผัส
"ดี" เพราะฉันเข้าถึงคุณ บางอย่างเข้าถึงคุณ
- บางอย่างทำให้รู้สึกว่าคุณยังมีชีวิต - ใช่
"ดี" เพราะคุณไม่ได้อยู่คนเดียวในห้อง ที่แคมเบอร์เวล
"ดี" เพราะ 90 นาทีที่อยู่กับฉันคุณไม่รู้สึกกลัว
ตอนนี้กลัวแล้ว
เอลซา ผมรักคุณโดยไม่มีเหล้าไม่ได้
รักคุณผมต้องดื่ม
ไม่ก็ไม่ต้องรัก ไม่ต้องดื่มนี่คือทางเลือก
- ไม่มีอะไรนอกเหนือเหรอ - ไม่มี
ไม่มีเลย ไปตลอดชีวิต
เป็นทางเลือกตลอดชีวิตนี้เหรอ
เอาไดเอ็ทโค้กมาให้
- โอ้ นับว่าคุ้มกับที่คอย - ดี
ผมฆ่าโค้กได้เลย
อาทิตย์ลับฟ้า เราสามคนยืนดูคู่รัก
ดูหนุ่มสาวจูบกัน
ความจริงของพวกเขาช่างจริงแท้และง่ายดาย
- อยู่ดินเนอร์กับเราสิ - ใช่
ขอบคุณ ผมคงอยู่ไม่ได้
มีภัตตาคารใกล้ ๆ นี่เอง ผมไปมาเมื่อวันก่อน
เมนูอาหารกรีก
เขาว่าสเต็กปรุงดั่งใจคุณ
ผมบอกเขา ผมต้องการสเต็กดั่งใจผม
ที่จริงพูดแบบนี้ ผมหมายจะได้บาร์บีคิว มองโกเลียนดั่งใจผม
ให้ทุกคนมากิน เข้าใจที่พูดมั้ย
วิกเตอร์ คุณเมาเหรอ
- กินได้ทั้งโลกดั่งใจผม - วิกเตอร์พูด
เหมือนเขาพูดเพื่อไม่ให้เงียบ
ผมไม่รู้กำลังเกิดอะไร
บอกไม่ได้ว่าเขารู้อะไรบ้างหรือไม่
กับวิกเตอร์ผมมั่นใจไม่ได้
แต่ผมรู้ว่าดีที่สุดคือเงียบเข้าไว้
ปล่อยให้เขาพูดไป
เคยเล่ามั้ยผมเป็นไกด์อยู่ช่วงหนึ่ง
ชั้นบนของรถสองชั้น ไม่เคยเล่าใช่มั้ย
หลังออกจากพรรคแล้ว
ผมชำนาญพิเศษเรื่องให้ข้อมูลในทางที่ผิด
ผมชอบชี้ไปยังที่ที่นายพลไอเซนฮาวน์
เพื่อขอบคุณชาวอังกฤษ สำหรับสงครามห้าวหาญ
ท่านสร้างรูปปั้นมิกกี้ เมาส์ขนาดเท่าจริง
ผมชอบพูด "ขนาดเท่าจริง" ชอบพูด "ขนาดเท่าจริง" ชอบบอก
เรากำลังผ่านตรงที่ลอร์ดเนลสันร่วมรัก กับเลดี้แฮมมิลตันครั้งแรก
ผมมักเลือกช้างกับปราสาท
คุณคิดว่าไง
พวกนั้นเห็น พวกเขาเห็นรูปปั้น
- หลอกง่ายยังงั้นเชียว - เปล่า ๆ พวกเขาโรแมนติก
เห็นรูปปั้นทั้งที่ไม่มีอยู่จริง
มิกกี้ เมาส์ขนาดเท่าจริง
ระหว่างเราไม่มีอะไรนอกจากจูบเดียว
จูบในเย็นวันหนึ่งในออฟฟิศว่างวาย
ทำไมเธอยอม
- มันมีความหมายว่าอะไร - วิกเตอร์บอก...
เราจะยังไม่รู้อะไร จนกว่าร่างจะอยู่บนเตียงสังกะสี
- คิดอะไรน่ากลัวจัง - ไม่หรอก
ผมแค่หวังว่าพวกนั้นจะบอก ให้ผมรู้ความหมายของเรื่องทุกอย่าง
เพราะในวาระนั้นผมก็สืบอะไรไม่ได้แล้ว
รู้มั้ย เธอไม่ยอมมีลูกกับผม
อ้างว่าเธอมีลูกอยู่แล้ว
- นี่คือจุดต่างของเรา - อ้อเหรอ
ฉันมีลูกโดยไม่ตั้งใจตอนฉันเด็กและโง่เง่า
ฉันยังไม่รู้สึกว่าพร้อมจะมีอีก ก็แค่นั้น
- ลูกชาย พวกแกน่ารัก - อายุกันเท่าไร
14 กับ 11
ลูกคนละพ่อ
ใช่แล้ว ฉันทำเรื่องไว้เยอะ
คิดแบบเด็ก ๆ ว่าฉันทำได้ทุกอย่าง
รับมือได้หมด
ก็จริงนี่
ผมอยากดื่ม
ไม่ทราบขอสักแก้วได้มั้ย
ขอดื่มแก้วเดียว
แน่ใจนะ
เอ้า
- ขอบคุณ - ผมจะไปดูเด็ก ๆ หน่อย
- แล้วเราค่อยกินกัน - ดี
กินด้วยกันนะพอล
ดีใจที่คุณมา
ผมก็ดีใจ
มีเหตุผลให้ดื่มเป็นพัน
แต่มีไม่กี่เหตุผลที่จะไม่ดื่ม
ผมบอกตัวเองว่าเพราะผมโดนยั่วยุ
ไม่ใช่ความผิดผมเลย
คนเรากำลังสับสน แล้วผมจะทำยังไงได้
นั่นเป็นอย่างหนึ่งในการเป็นคนติดเหล้า
การเล่นเป็นเหยื่อผู้รับเคราะห์มันง่าย
แต่มองย้อนไปตอนหน้าร้อน
เราคนไหนคือเหยื่อและคนไหนเป็นตัวยั่วยุ
ตายจริง
ผมรู้ ๆ เข้าไปได้มั้ย
คุณเมา
ผมจะไม่ว่าผมเมา ผมจะบอกว่าดื่มมา
คุณอารมณ์ไม่ดีหรือเปล่า
เปล่า รู้สึกผิดมากกว่า
ทำไมล่ะ
เพราะเรานึกว่าคุณจะเอาอยู่
วิกเตอร์กับฉันนึกว่าคุณจะเอาอยู่
ผมเอาไม่อยู่อยู่แล้ว
ผมอยู่สมาคมเลิกเหล้าให้ตายเถอะ
ผมมีอะไรไม่รู้ทางเคมีที่สัมพันธ์กับแอลกอฮอล์
ผมมันขี้เหล้า
เอาอะไรมาคิดว่าผมจะเอาอยู่
กาแฟมั้ย
ส่วนฉันขอดื่ม และคุณไม่ได้รับอนุญาต
อีกเรื่องหนึ่ง ผมกลับไปเขียน
จริง ๆ นะ บทกวีพรั่งพรูออกมา...
เรื่องมันตรงนี้เองเหรอ คุณเขียนไม่ออกถ้าไม่ได้ดื่ม
นี่เองเหรอที่คุณกลัว
นักกวีมันหัวดื้อ มันต้องเป็นยังงั้น
ไม่มีใครตายเพราะกำลังใจเยอะเกิน
ผมเขียนบทกวีเรื่องคุณ
อยู่แถวนี้แหละ โธ่โว้ย
พวกนั้นไม่บอกเราหรอก
คืนที่ผมดื่มมาร์การีต้า จิบแรกผมคิดว่า ใช่
- จำได้แล้ว ดื่มแล้วมีความสุข - ช่วงสั้น ๆ
ดูถูกช่วงสั้น ๆ เหรอ
เปล่า ช่วงสั้น ๆ เชื่อไม่ได้
อีกแก้วแล้ว
คอยนับด้วยเหรอ
มีคนให้ดอกไม้คุณ
เปล่า เอามาให้คุณ
บทกวี ดอกไม้
จะจูบคุณด้วยแต่สงสัยกลิ่นผมจะไม่สู้ดี
- ฉันคอยคุณอยู่ - จริงเหรอ
จริง วิกเตอร์ไปต่างประเทศปุ๊บ
ฉันนึกว่าคุณจะเดินข้ามปาร์คมาซะอีก
เด็ก ๆ ล่ะ
อยู่กับเพื่อน
ฉลาดนะที่เลือกดอกไม้ที่สดแค่ 24 ชั่วโมง
ฉันจะได้เอาทิ้งก่อนวิกเตอร์กลับ จะได้ไม่ต้องตอบคำถามเขา
ทำไม เขาถามคุณเหรอ
- เขาจะเอาอะไร - เขาจะเอาอะไร
นี่มันชีวิตคู่ จะดีขนาดไหน
มันก็ชีวิตคู่เหมือนคู่อื่น คุณก็เขียนเรื่องพวกนี้นี่
- เขียนเหรอ - คุณนักเขียนไม่ใช่เหรอ
หรือปีเตอร์ แพนไม่มีปัญหาเรื่องพวกนี้
ไม่คิดว่าเราต้องคุยกันเหรอ
เราถึงทางตันแล้ว
ยังไง
ยังไม่ชัดอีกเหรอ
เขางุ่นง่าน คุณก็เห็น วิกเตอร์งุ่นง่าน
เราถึงจุดที่ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรต่อไป
พอล ฉันไปทำงานทุกวัน
ฉันไปมูลนิธิ
ฉันใช้เวลาอย่างมีประโยชน์
ฉันทุ่มเททำประโยชน์ระดมหาทุน ทำประโยชน์
เรียกอะไรนะ ให้คืนกลับไป
นั่นคือที่ฉันทำ ฉันคืนกลับไป
แล้วฉันก็กลับบ้าน เดินตัดปาร์คมา
ฉันทำมาหกปีแล้ว
ฉันไม่วอกแวก ฉันทำงานทุกวัน
ฉันนิ่ง ฉันกลับบ้าน คุยกับลูก
- คุณจะบอกอะไร - ฉันจะบอกว่า...
เพราะวิกเตอร์ถึงมีมูลนิธิขึ้นมา
เพราะวิกเตอร์ถึงมีฉันขึ้นมา
- เข้าใจล่ะ - ฉันรู้สึกมีตัวตนเพราะวิกเตอร์
- ที่เคยเป็นล่ะ - ที่เคยเป็น
- มีคนบอกคุณเป็นแอร์โฮสเตส - ใช่เคยเป็นแอร์
เคยเป็นนางแบบ
เคยเป็นผู้ช่วยในร้าน
แต่จริง ๆ ฉันเป็นอะไร
- ฉันเคยเป็นสิงห์เล่นยาขนานแท้ตัวแม่ - โอเค
แล้วถ้าคุณมาบอกวันหนึ่งคุณจะได้แต่งงานกับพ่อ
หรือคนที่คล้ายพ่อ
แต่เมตตากว่า 50 เท่า ดีกว่า 50 เท่า
ฉันคงจะไม่เชื่อ
พ่อคุณเป็นยังไง
กักขฬะ
ขี้เมา ของคุณล่ะ
ชั่วช้า
- พอล ฉันสัญญากับตัวเองไว้ - เมื่อไร
หลายอาทิตย์ก่อน คุณทำฉัน
คุณทำฉันไขว้เขว
- ผมเหรอ - ใช่
เมื่อไร คืนนั้นที่เราจูบกัน
คืนนั้น และฉันตัดสินใจแล้ว จะไม่พูดถึงวิกเตอร์กับคุณ
ผมไม่ได้ขอให้คุณพูดถึงนี่
ฉันรู้คุณขออะไร
- เเละ... - ฉันจะไม่บอกคุณ
- บอกอะไร - ทุกเรื่อง
โอเค ผมแค่ลองดู
ไม่ว่าเราจะสุขหรือไม่
- คุณล่ะ - อะไร
สุขมั้ย
ต้องใช้แก้วด้วยเหรอ
- ไม่คิดว่าแก้วมันออกจะ... - อะไร
เด็กๆ ทำไมไม่ดื่มจากขวดเลยล่ะ
ถามหน่อย อยากรู้ คุณมานี่ทำไม
- มาทำไมเหรอ - ใช่
ผมตกหลุมรักเข้าเต็มเปา ผมถึงได้มา
คุณพูดฟังแล้วไม่น่ายินดีเลย
- ทำไมคุณไม่มีลูกกับเขาให้ตายเถอะ - อะไรนะ
- เขาเป็นคนพูด - ฉันรู้ว่าเขาพูด ๆ
- แล้วไง - คุณไม่เข้าใจอะไรเลย
ไม่คิดเหรอว่าฉันอยากมีลูกกับเขา
คิดว่าฉันจะไม่มีเหรอถ้ามีได้
- ฉันมันสวะ - ผมรู้
ฉันกองอยู่กับพื้นบาร์
- กางเกงในฉีก ลมหายใจมีแต่กลิ่นอ้วก - ผมรู้ คิดว่าผมไม่รู้เหรอ
ฉันกำลังรอให้โดนโยนออกมา
"จับมือผม" เขาบอก "จับมือผม"
จากวันนั้นเขายังสม่ำเสมอ
ไม่มีเลยสักวันที่เขาจะเอาใจออกห่าง
- ผมมั่นใจ - เขาให้ความเชื่อมั่นเวลาฉันไม่มีความเชื่อมั่น
เขาเข้มแข็ง เราไม่ เราคล้ายกัน คุณกับฉัน
ฉันถึงไม่มีลูกกับเขา
ฉันไม่มีความมั่นใจ ฉันไม่มีความเชื่อ
- เอลซา - คิดว่าทำไม...
ฉันนั่งตรงเคาน์เตอร์กับคุณ
- ฉันเป็นอะไร คนโง่เหรอ - เปล่า
คิดว่าทำไมฉันหัวเราะไปกับคุณ จูบคุณ
- เหตุที่ฉันติดใจคุณ... - อะไร
- เวลาดูเรา...
- ฉันเห็นเรา... - ยังไง
เราถึงไหนถึงกัน เราไปบาร์ด้วยกัน
ถึงไหนถึงกัน เราหัวหกก้นขวิดด้วยกัน...
ไม่ ๆ คุณจะหาอะไร
- สมุดโน้ตผมให้ตายเถอะ - ที่ฉันหาไม่ใช่สมุดโน้ต
- เราเหมือนกัน - เอาคืนมา
- ไม่ - เอาคืนมา
ไม่คืน
ผมไม่ดื่มหรอก สาบานได้ ผมจะโยนทิ้ง
เราหาชีวิตเจอที่ไหน ในขวดเหรอ
- เขาบอกคุณหายแล้ว - เขาบอกเหรอ
ใช่ แก้วเดียวเขาว่า
เขาว่าคุณดื่มยินโทนิคแก้วเดียว คุณเล่นสแคร็ปเบิล
ฉันดูว่าหายมั้ย
รู้สึกว่าหายมั้ย
ผมคิดอะไร คืนนั้นผมคิดอะไร
คิดว่าผมจะน่าเชื่อถือได้อย่างวิกเตอร์เหรอ
ผมรู้ ผมแทนที่เขาไม่ได้
แต่ผมรู้สึกถึงพลังความอบอุ่นของเธอ
แอลกอฮอล์เหือดจากร่างผม ความอบอุ่นเข้ามาแทน
ผมรู้แต่ว่ามีอะไรสักอย่างอะไรที่เป็นของจริง
อย่างน้อย 2-3 วันที่ผมรู้สึกมีความสุขที่สุดในชีวิต
ไม่นานหลังเกิดข่าวลือ
วิกเตอร์ก็กลับจากอเมริกา
ข่าวว่าเขามีปัญหาเราไม่ค่อยได้เห็นเขาในออฟฟิศ
แต่หลังเหตุวันนั้นผมไม่ค่อยได้มองหาเขา
- จนค่ำวันหนึ่ง - พอล อยู่นี่เอง
ยังไม่กลับเหรอ
ชักคิดว่าคุณหลบหน้าผมแล้วสิ
- ผมคงจะสรุปผิดไป - ผมก็ว่างั้น
คนที่ตายหลังอาหารมื้อสุดท้าย ไม่ได้แปลว่าต้องถูกวางยา
- จริง - รู้ปัญหาของเราแล้วใช่มั้ย
คิดว่ารู้กันทุกคน เกรงว่าจะรู้กันทั่วแล้ว
ทุนนิยมกำลังทำผมรำคาญสุดขีดกับเข้าใจไม่ได้ที่สุด
รีไฟแนนซ์ ไพรเวท เอคควีตี้
ไพรเวท อีเอคควีตี้ยืนยันให้เปลี่ยนกลุ่มบริหาร
ยกมาเป็นเงื่อนไข
เราเป็นอะไร ลูกปิงปองเหรอ
ผมต้องเข้าเมืองทั้งวันไปประมูลแข่งกับเขา
ประมูลอะไร ประมูลเอาธุรกิจตัวเองคืน
ทุกคนบอกเรื่องปกติยอมรับกันว่าปกติ
มียุคสมัยหนึ่งที่เศรษฐกิจเคยทำอะไรได้
เดี๋ยวนี้เหรอ โลกที่คนสิบคนลงมือทำ
อีก 90 คนที่เหลือคาดคะเนเอา
- ปกติเหรอเนี่ย - ไม่
มันเกมนั่นแหละ
พอตัวเองไม่มีสติปัญญา
ก็ต้องยอมแพ้ตลาดเหมือนเข้าค่ายแบบหนึ่ง
คุณมีอะไรกับผมหรือเปล่า
เปล่า แค่มาคุยด้วย
ทำไม น่าจะมีเหรอ
เปล่า
แน่นอนผมโกรธ ไม่โกรธได้ไง
อับอายขายหน้าที่โดนคนไม่รู้เรื่องชี้ชะตา
ไม่ใช่ตัวเอง ไม่ได้โกรธเรื่องตัวเอง
- เปล่าเหรอ - เปล่า
ถึงโดนยึดกิจการไปผมก็ยังรวย
ผมอยู่สบายของผมแล้ว มีบ้าน มีเมีย
ก็อย่างที่คุณรู้
อ้อขอโทษนะที่คืนนั้นเราชักชวนคุณผิด ๆ
ไม่เป็นไร
ดื่มอีกหรือเปล่า ตั้งแต่คืนนั้น ดื่มมั้ย
ดื่มอีกมั้ย
เปล่า ไม่มีสักหยด
ถามหน่อยพอล
อันนี้ถามทางวิชาการจริง ๆ ไม่ได้จะตำหนิ แต่...
คุณโกหกเรื่องดื่มมั้ย
- มันอดไม่ได้ - เข้าใจล่ะ
- พวกกินเหล้าทุกคน... - ตลอดเวลาหรือเป็นครั้งคราว
มันก็ไม่ได้สำคัญอะไร นั่นละความงามของการโกหก
โกหกหนเดียวเสียความเชื่อใจไปตลอดกาล
บอกหน่อยพอล อธิบายซิว่าที่ไปติดมันนี่เพราะอะไร
- คนเขาว่าขาดศรัทธาใช่มั้ย - นั่นแน่นอน
คนพูดกับผม คุณโชคดี คุณมีศรัทธา
แต่สตาลินมีศรัทธา ฮิตเลอร์มีศรัทธา
เชื่อเรื่องเกิดแบบพรหมจรรย์ดีมั้ย ผมว่าไม่นะ
หรือต้นไม้พูดกับเราไม่แปลว่าเราบ้าเหรอ
ศรัทธาไม่มีคุณค่า ไม่มีในตัวเอง
ศรัทธาในอะไรต่างหากที่สำคัญ
ผมมีศรัทธา แต่ผมโดนขโมยไป
คนพวกนี้มีสิทธิ์อะไรจะมาวัดค่าเรา
- ไม่มี - ไม่มี
ผมถูกชะตาคุณ
ผมถูกชะตาคุณเพราะชอบคุณ
แต่คุณคิดว่าผมต้องชอบไปตลอดคิดงั้นใช่มั้ย
นักกวี นักปรัชญา
ให้แต่เนื้อหาที่นักกวีให้อยู่ประจำ
วิกเตอร์ อยู่นี่เอง
ใช่
ฉันเป็นห่วง คุณไม่กลับบ้าน
- ฉันพยายามโทรหาคุณ - งั้นเหรอ
ฉันตามหาคุณ
คุณเป็นห่วงเหรอ ทำไมต้องเป็นห่วงด้วย
- เรามีปากเสียงกัน เมื่อคืน - ใช่
เราไม่เคย
ผมผลุนผลันออกไปผมเป็นฝ่ายหนี
- วิกเตอร์ เราต้องไปชมคอนเสิร์ต - เหรอ เมื่อไร
ตอนนี้แหละ
คุณอยู่ในอารมณ์โมสาร์ทหรือเปล่า ผมไม่
สิ่งเสริมสร้างชีวิตกลายเป็นเสียง ระคายโสตได้ถ้ามันมาไม่ถูกที่ถูกเวลา
คุณจะเอายังไง จะไม่ไปเหรอ
ไปกับพอล ไปเสริมสร้างชีวิตกับพอล
ไม่ได้ ผมต้องไปประชุมกลุ่ม
หมดหน้าร้อน มักมีห้วงสงบนิ่ง
อากาศเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ยังสิงหาอยู่ ตะวันยังจ้า
แต่ก็รับรู้ว่ากำลังจะเจออะไร
- มันมาจากเรื่องงานนั่นแหละ - คิดงั้นเหรอ
แน่นอน คุณอาจเสียกิจการ
คุณก็ต้องหดหู่
- วิกเตอร์ - ผมจะดื่มสักหน่อย ดื่มด้วยกันมั้ย
- ผมให้คำมั่นใหม่แล้ว - งั้นเหรอ จะตลอดรอดัฝ่งมั้ย
เหมือนเป็นแบบแผน เหมือนตั้งโปรแกรม
รับปากตลอดพรุ่งนี้จะเลิก พรุ่งนี้จะเป็นคนดี
โรคไม่รู้จักพอ เขาว่างั้นใช่มั้ย
คุณทำอะไรน่ะ
ผมไม่ทำที่นี่แล้ว
ทำไมล่ะ
เห็นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ดูเขาสิ ดูอารมณ์เขาสิ คิดว่ามันจะเรื่องอะไร
ไม่ ๆ ฉันรู้ว่าเรื่องอะไร
เมื่อคืนคุณทะเลาะกัน
นึกว่าพอดีจังหวะ นึกว่าบังเอิญเหรอ
มันไม่ใช่ความรัก
- ไม่ใช่เหรอ - ไม่ใช่
ฉันนึกว่าความรัก
เปล่า มันเป็นการติดเราสร้างปัญหาจนติด
เราชอบสร้างปัญหา เขาเองก็รู้
พอล อยู่กับคุณฉันมีความสุข
- ผมรู้ - โมงยามนั้น
- ฉันมีความสุข - เอลซา
- ผมดื่มแล้วมีความสุข แล้วไง - ไม่
ใช่ ผมมีความสุขเวลามีเหล้าในมือ
บอกหน่อยซิ มันต่างกันตรงไหน
คิดว่าฉันใช้ชีวิตแบบนั้นเหรอ
- เปล่า - คุณคิดยังไง คิดว่าฉันอยากมีคนอื่นเหรอ
- เปล่า - คุณมองฉันแบบนั้นเหรอ
คุณไม่คิด คุณทำอะไรคุณไม่คิด
คุณเป็นแบบนี้ละพอล นี่ละคุณ
คุณเป็นคนชอบหนี
คุณคิดว่ามันเพราะเหล้า มันไม่ใช่
คุณไม่รู้จักผมเอลซา
คุณแทบไม่มีเวลารู้จักผม
คุณกลัว คุณก็แค่กลัว
คุณไม่มีวันทิ้งเขา
ทำไมมั่นใจนัก
พอมีคนต้องการคุณ คุณหนี
พอมีคนรักคุณ
คุณก็ไป
ผมรักคุณ นี่เรื่องจริง
อธิบายซิ ถึงผมอยู่ มันช่วยอะไรได้
ยังไม่ทันค่ำ ไม่เหลือใครแล้ว
นี่มันงานของคนบ้างาน แต่ไปไหนกันหมด
อยู่บนหาดเดือนสิงหา
อยู่สวนหลังบ้านเหรอ
หนี หนีกันหมด
ไม่เหลือสักคน
วิสกี้มั้ย
พอลมีอะไรจะบอก
บอกผมเหรอ
ไม่ใช่ข่าวดี
ที่จริงผมรู้สึกงี่เง่านิด ๆ
เขาจะไปแล้ว
- เข้าใจล่ะ - พอล ยืนยันว่าจะไป
วิกเตอร์ เราพูดกันตรง ๆ นะ
- เรื่องจริงคือผมไม่มีความสามารถ - จริงเหรอ
พล็อททิลลา ไม่มีล่ม
ลอยล่องสู่อนาคตกับฟล็อททิลลา
ไงนักฆ่า ลองฟล็อททิลลาดู
ผมทำไม่ได้ ผมเขียนตามสั่งไม่ได้
นักกวีรับไม่ได้ ตัวตนคุณรับไม่ได้
คุณเมตตา คุณดีกับผมวิกเตอร์
แต่ผมไม่พร้อม
ไม่เคยง่ายเลย
ไม่เคยง่ายเวลาเราพยายามจะช่วย
- จะบอกให้เมื่อคืนผมนอนในรีเจนท์ปาร์ค - อะไรนะ
เมื่อคืนผมนอนรีเจนท์ปาร์ค ใต้ดวงดาว
ถูกกฎหมายเหรอ
- ไม่ผิดกฎหมาย - ฉันไม่รู้เลยว่าคุณไปไหน
ผมนอนใต้ดวงดาว ดาวสุกใสอยู่เหนือผม
รู้สึกโลกขยับอยู่ใต้ผม โลกเคลื่อนไปในอวกาศ
ผมนอนฟังเสียงของยามค่ำ
นึกถึงเอลซานอนในเตียงห่างผมไป 200 หลา
นึกถึงหลาย ๆ คืนที่ผ่าน
เธอตัวสั่นเพราะทรมานจากอาการติดเหล้า
เดี๋ยวรุนแรงเดี๋ยวลดจากคลุ้มคลั่ง สุดท้ายค่อยสงบ
ทำไมเราทะเลาะกัน
เราทะเลาะเรื่องความรัก
ผมคิดของผม ผมคิดมานานแล้ว
คิดว่าความรักพิชิตอะไรได้บ้าง
เป็นเรื่องโง่ ไม่ได้ความ
เขาหาว่าฉันอ่อนแอ ฉันมีข้อค้าน
- ถูกต้อง เธอค้านเก่งเสียด้วย - ใช่
เราถึงทะเลาะกัน มันเริ่มจากตรงนั้น
ถูกต้อง
- เราจะดีกันได้มั้ย - นั่นคือคำถาม
บางครั้งฉันอยู่ได้โดยไม่ต้องดื่มเป็นเดือน ๆ
และใช่ มีบางครั้ง
ที่ฉันแค่จะดื่มแก้วเดียว
"แค่แก้วเดียว" ฉันบอกตัวเอง
"แค่แก้วเดียว"
สุดท้ายก็ไม่ใช่ ฉันรู้ดีแก่ใจว่าโรคนี้มันชั่วชีวิต
ฉันขอให้วิกเตอร์ยอมรับให้ได้
ฉันต้องให้เขายอมรับให้ได้
ฉันเป็นอย่างที่เขาอยากให้เป็นไม่ได้
พยายามแล้วฉันทำไม่ได้ ทำไม่ได้
ฉันโชคดีที่เจอคนดี
ฉันได้เจอเขา ฉันได้รักเขา
พยายาม...
รักเขา...จะถูกกว่า
พยายามอยู่
จะพยายามต่อไป
ยอดรัก
ขอโทษ
- ขออภัย กับเรื่องส่วนตัว - แน่นอน
อภัยให้ด้วย
ตกลงคุณจะไปแน่
- ไปเเน่ - คุณยื่นใบลาออก
ใช่ยื่น
เรียบร้อย ผมรับได้ จะเป็นอะไรไป
ก็จบกันไป
เอลซา เราไปกันได้แล้ว
ก็แฟร์ดี ธรรมเนียมของคนรับจ้างอิสระ
- เห็นเขาว่ากัน - ใช่
เรื่องจ้างงานระยะยาวมันเป็นอดีตแล้ว
งานไม่ใช่ทั้งชีวิตแล้ว
ผมทำที่นี่อยู่สามเดือนเอง
ดีมาก คุณจับหลักของมันได้แล้ว
หน้าร้อนแล้ว หน้าร้อนอย่างที่ควรเป็น
- คิดงั้นเหรอ - เดือนหนาวเราทำงาน
ดำเนินชีวิตไป
เพราะงั้นใช้เดือนร้อนหยุดและคิด
พอล
มิตรภาพดี ๆ สั้นเสมอเหรอ
พอประมาณไว้เป็นดี แม่ผมบอก
แม่ตายตอนสี่สิบ
ผมคิดถึงแม่ ยังคิดถึงอยู่
- ไม่ต้องกลัวแทนผม - ไม่กลัว
ประวัติศาสตร์หนุนผมขึ้นตอนนี้อาจสอยผมลง
- หวังว่าไม่ - ผมไม่กังวลหรอก
ผมเขียนคำจารึกหน้าหลุมแล้ว
เขาอาจโดนมายับเยินแต่เขาไม่สะเทือน
ถึงเวลาลากันแล้ว
หวังว่าจะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่จะได้เจอกัน
ไม่
คุณต้องลาเอลซาด้วย
ผมขอยืนยัน
เอลซา ถ้ารีบหน่อยเรายังไปทันคอนเสิร์ต
- คุณไม่ลืมฉันนะ - ไม่
สัญญานะว่าจะไม่ลืมฉัน
น้อยนักใช่มั้ย
น้อยนักที่ใครจะพบรัก
โจเซฟ คอนราดบอกว่าใจทุกดวง
ปรารถนาจะบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นลงไว้ตามจริง
อย่างที่ทราบ จากนั้นไม่นาน วิกเตอร์เสียชีวิตจากเหตุรถชน
ปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือด สูงเกินเกณฑ์กำหนดสามเท่า
เอลซาเป็นคนไประบุศพ
เธอบอกว่าในที่สุด...
วิกเตอร์ก็ไปนอนเตียงสังกะสี
ส่วนผม ผมยังดื่มต่ออีกพักหนึ่ง
ผลคือหนังสือบทกวี ซึ่งผมอัศจรรย์ใจ ที่มันไปได้ดีกว่าเล่มแรก
- ได้ - ฉันชอบงานคุณมาก วิเศษสุด
ขอบคุณมากครับ
แค่ช่วงสั้นๆ ผมกลายเป็นที่รู้จัก
ผมเจอกับเอลซา แน่นอนอยู่แล้ว
ผมเจอเธออยู่บ่อยๆ
แต่มันมีช่วงจังหวะหนึ่งใช่มั้ย
บอกผมที ช่วงจังหวะหนึ่ง...
ที่ต้องตัดสินใจว่าอะไรเราไหวอะไรไม่ไหว
เดี๋ยวนี้ไม่ไปเจอเพื่อน แทบไม่ไปไหน
จะมาแต่ที่ประชุมกลุ่ม
ผมเลิกดื่ม ผมเริ่มปลอดเหล้า
มันยากลำบากและใช้เวลานาน
ดีขึ้น แน่นอนว่าดีขึ้น
แต่บางครั้งผมก็นึกถึงที่วิกเตอร์ ควินน์พูด
ถ้าหาย
ก็คือต้องหมดอยาก
แต่ใครอยากหายให้หมดอยากล่ะ
Ocr from DVD by Salsa Santana Sep 9, 2017